از تو گفتم با ستاره

گفت که همتایی نداره

دل من چه بیقراره

بهشتم زیر پای توست

و آوازم برای توست

دلم جانم فدای توست

مادر

روز مادر رو به همه ی مادرهای دنیا تبریک میگم

خدايا من کيستم که بر درگاه تو زارم يا قصه درد خود بتو پردازم.

در عشق تو من که هستم که در منزل من از وصل رخت گلی دمد بر گل من .

الهی ای راهنما به کرم ، فروماندم در حيرت يکدم ، آن کدام است ؟

دمی که نه حوا در آن گنجد نه آدم .

اگر من دم بيابم چون من کيست ؟ بيچاره زنده ای که بی نفسش بايد زيست

الهی از جود تو هر مفلسی را نصيبی و از کرم تو هر دردمندی را طبيبی و از رحمت تو

هر کسی را سهمی .

بگذار تا داستان درد خود بتو پردازم ، بر درگاه تو ميزارم و به اميد تو می نازم ،

يک نظر در من نگر تا دو گيتی به آب اندازم .

مهر تو به مهر خاتم ندهم ...

وصلت به دم مسيح مريم ندهم ...

عشقت به هزار باغ خرم ندهم ...

يک دم غم تو به هر دو عالم ندهم ...

الهی هر چند ما گنه کاريم تو غفاری ، هر چند ما زشت کاريم تو ستاری ...

الهی گنج فضل تو داری و بی نظير و بی ياری ،

ما را سزاست که خطاهای ما را در گذاری.

الهی به نشانت بينندگانيم ، به نامت زندگانيم ، به فضلت شادمانيم ، به مهرت نازداريم ...

از جام مهر تو مست مایيم ، صيد عشق تو در دام مایيم ...

زنجير منبر تو دام دل ماست .

عنبر ز نسيم او غلام دل ماست .

در عشق تو چون خطی بنام دل ماست .

گویی که همه جهان بکام دل ماست .

الهی دانی که من به خود و به اين ورزم و نه به کفايت خود شمع هدايت افروزم ...

از من چه آيد ؟ و از کردار من چه گشايد ، طاعت من به توفيق تو ، خدمت به هدايت تو

...

توبه من به رعايت تو ، شکر من به انعام تو ، ذکر من به الهام تو ...

همه تویی ، من که ام ؟ اگر فضل تو نباشد من بر چه ام ؟

الهی ، اگر تو مرا خواستی ، من آن خواستم که تو خواستی و آن خواهم که تو خواهی

الهی من کی ام که تو را خواهم چون از قیمت خود آگاهم

الهی به حق آنکه تو را هیچ حاجت نیست

رحمت کن بر آنکه او را هیچ حجت نیست

الهی تا با تو آشنا شدم از خلایق جدا شدم

در جهان شیدا شدم نهان بودم پیدا شدم

الهی تو آیینی و دوستان تو آیینه

آیین را در آیینه بتوان دید هر آینه!

کاغذ٬ قلم٬ دوچشم ورم کرده٬ دل٬ .... سلام!

آقا اجازه! آمده ام باز پشت بام

ها میکنم که گرم شود دستم از بخار

من سردم است....میکشد آغوشم انتظار

تصویر آسمان٬ پرخش شد....نیامدی

یکان هشتمین دهه هفت شد٬ نیامدی!

هشتاد و هفت بهانه سین....بی حضور تو!

هشتاد و هفت بهار زمین....بی حضور تو!

تا کی؟...الی متی؟...همه را پیر کرده ای!

آقا اجازه! فکر کنم دیر کرده ای....

آخر چرا؟...نگو که دعایت نمیکنیم

شبهای سرد جمعه دعایت نمیکنیم

من هر قنوت٬ نام تورا گریه میکنم

شب در سکوت٬ نام تورا گریه میکنم

حتی اگر شکوفه کند بی تو٬ باغمان / عادت کند نبود تورا چشم آسمان

حتی اگر نفس به تو بی اعتنا شود / پروانه ها اگر که تو را یادشان رود...

آقا اجازه! ما دلمان تنگ میشود...

دیدن روی گل و سیر چمن نیست بهار

به خدا بی رخ معشوق گناه است گناه

آن بهار است که بعد از شب جانسوز فراق

به هم آمیزد ناگه...دو تبسم  دو  نگاه

از پاداش، معافم کن

از بخشش، نا امیدم کن

از بهشت، مایوسم کن

تا هرچه می کنم به سودای انعام تو نباشد.

خداوندا! اگر داشتن، ذلیل داشتنم میکند

ندارم کن

اگر کاشتن، اسیر چیدنم میکند

بیکارم کن

اگر اندیشه خیانت به یاران بر سرم افتاد

بر سر دارم کن

اگر به لحظه غفلتی در افتادم

پیش از سقوط، هشیارم کن

                                                                                                 (نادر ابراهیمی)

گفته بودی، از غرورم، از سکوتم، خسته ای
من شکستم هر دو را
گفته بودم،از سکوتت،از غرورت خسته ام
به خاموشی مغرورانه ات
شکستی تو مرا
با تو گفتم
از همه تنهایی ام، خستگی ام
با تو گفتم تا بدانی
با همه ناجیگری، بی ناجی ام
تو، سکوتت خنجریست
بر قلب من
و حضورت، مرهمی
بر زخم من
پس، باش
تا همیشه با من باش
حتی اگر خاموشی...

برام دعا کنین

خداي من: تو بخشنده اي و من بنده گناهكار وآيا كسي بر بنده گناهكار رحم مي كند جز خداي بخشنده؟


خدايا نمي دانم چي شده كه مانند سابق تو شبهاي احيا دلم نشكست و اشكم جاري نشد.شايد به خاطر جذابيت اينجاست كه داره مرا از تو دور مي كند. واقعا در مانده شدم.

خدايا :شايد مرا از درگاه لطفت رانده اي و يا اينكه ديدي من حق بندگيت را خوب به جا نمي آورم بدين سبب بر من غضب فرمودي
شايد هم ديدي شكر گزاري نعمتهايت را درست نكردم مرا محرومم كردي .


يا شايد دوست نداري دعايم را بشنوي و مرا از درگاهت رانده اي.يا شايد به خاطر بي شرم و حياييم مجازاتم مي كني.

خدايا لطف و كرمت بالاتر از اين حرفهاست كه بندگان مقصرت را به كيفر برساني.

اي خدا: من همان كسي هستم كه نه در خلوت از تو شرم كردم و نه در جمعيت مراقب اعمالم بودم.

من همان كسي هستم كه وقتي خبر شاد كننده گناهي به او دادند سريع به سويش شتافتم.

خدايا: من آن كسي هستم كه مهلتم دادي توبه كنم ولي باز توبه شكستم و با اين كه گناهم را پوشاندي شرم و حيا نكردم.به ستاري و پرده پوشيت مغرور شدم به طوري كه فراموشت كردم.

خدايا مرا بر گريه به حال خودم ياري كن كه سخت عمرم را به آرزوهاي باطل از دست دادم.

پس اي خداي مهربانم:بيا و بين من و گناهانم كه مانع نزديكي و طاعت تو مي شود جدايي بيندازد.

این متن نوشته من نیست یه جا خوندم خیلی به دلم نشست و به نظرم اومد که خیلی ماها شاید دچار چنین حالی باشیم واسه همین اینجا نوشتم همین.

شَهْرُ رَمَضانَ اَلَّذِيَ اُنْزِلَ فِيهِ الْقُرءَانُ هُدَيً لِّلنَّاسِ و بَيِّنَاتٍ مِنَ اَلْهُدي^ا وَالْفُرقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ اَلْشَهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً اَوْ عَلَي^ا سَفَرٍ فَعِدَّهَ مَنْ اَيَّامٍ اُخَرَ يُرِيدُ اَللَّهُ بِكُمُ اَلْيُسْرَ وَ لَا يُرِيدُ بِكُمُ اَلْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُواْ اَلْعِدَّهَ وَ لِتُكَبِّرُواْ اَللّهَ عَلَي^ا مَا هَدَي^اكُمْ وَ لَعَلَّكَمْ تَشْكُرُونَ(سوره بقره-آيه 185)

ماه رمضان ماهي است كه قرآن در آن نازل شده است (و قرآن كتابي است كه) هدايتگر مردم با دلائل روشن هدايت و وسيله تشخيص حق از باطل است پس هر كس از شما كه اين ماه را دريابد بايد روزه بگيرد و آن كس كه بيمار يا در سفر باشد روزهاي ديگري به همان تعداد روزه بگيرد خداوند براي شما آسان مي خواهد (اين قضاي روزه) براي آن است كه شماره مقرر روزها را تكميل كنيد و خدا را بر اينكه شما را هدايت كرده به بزرگي ياد كنيد باشد كه شكرگزار گرديد.

نكته ها:

·        ((رمضان)) از ماده ((رمض)) به معناي سوزندان است .البته سوزاندني كه دود و خاكستر به همراه نداشته باشد. وجه تسميه اين ماه  از آن روست كه در ماه رمضان گناهان انسان سوزانده مي شود .

·        ماه رمضان، ماه نزول قرآن مي باشد و تنها ماهي است كه نامش در قرآن آمده و شب قدر نيز در اين ماه است.در تفسير برهان از پيامبر اكرم(ص)نقل شده است كه فرمودند :تمام كتابهاي آسماني ،در ماه رمضان نازل شده‌اند.ماه رمضان، بهترين ماه خدا است.آن حضرت در جمعه آخر ماه شعبان ، خطبه مفصلي در عظمت ماه رمضان ايراد كرده‌اند كه در بعضي از تفاسير و كتب روايي آمده است .همچنين در صحيفه سجاديه امام سجاد(ع) در وداع ماه رمضان مناجات جان سوزي دارند.

·        اسلام دين آسان و بناي آن بر سهولت و عدم سخت گيري است هر كس مريض يا مسافر بود روزه نگيرد و قضاي آن را انجام دهد.اگر وضو گرفتن مشكل است تيمم را جايگزين مي كند. اگر ايستادن در نماز مشكل است اجازه نشسته نماز خواندن را مي دهد كه اين قانون به نام((قاعده لا حرج)) در فقه مشهور است.

رمضان ماه مهماني خدا

·        در رمضان مومنان با كارت ((يا ايها الذين امنوا كتب عليك الصيام)){اي كساني كه ايمان آورده‌ايد روزه بر شما مقرر شده است..-بقره-آيه 183} به ميهماني خداوند دعوت شده اند و اين مهماني ويژگيهايي دارد:

1.     ميزبان خداوند است و ميهمان را شخصا دعوت كرده است.

2.     وسيله پذيرايي، شب قدر، نزول قرآن ، فرود آمدن فرشته ها،استجابت دعا ،لطافت روح  و دوري از دوزخ است.

3.     زمان پذيرايي،ماه رمضان است كه به گفته‌ي روايات ،اول آن رحمت،وسط آن مغفرت و آخر آن پاداش است.

4.     چگونگي پذيرايي،شب قدر به گونه اي است كه در آن نياز يك سال ميهمانان تامين مي شود و زمين با نزول فرشتگان در شب قدر مزين مي گردد.

5.     غذاي اين ماه، غذاي روح است كه براي رشد معنوي لازم است ،نه غذاي جسم.لطف غذاي اين مهماني ،آيات قرآن است كه تلاوت يك آيه آن در ماه رمضان همچون تلاوت تمام قرآن در ماههاي ديگر است.

 اين مهماني هيچ سنخيتي با مهماني هاي دنيوي ندارد.خداوند عالم و غني و خالق و باقي و عزيز و جليل ،ميزبان انسانهاي جاههل و فقير و فاني و مخلوق و ذليل مي شود و مي گويد:من دعايتان را مستجاب مي كنم و براي هر نفسي كه در ماه رمضان مي كشيد پاداش تسبيحي عطا مي كنم.

آداب مهماني

·        در وسايل الشيعه براي اخلاق روزه دار در ضمن روايت مفصلي مي خوانيم:روزه دار از دروغ، گناه، مجادله، حسادت، غيبت، مخالفت با حق ، فحش و سرزنش و خشم ، طعنه و ظلم و مردم آزاري ، غفلت، معاشرت با فاسدان، سخن چيني م حرام خواري دوري كند و نسبت به نماز، صبر و صداقت و ياد قيامت توجه خاص داشته باشد.

شرط حضور در اين ميهماني فقط تحمل گرسنگي نيست در حديث آمده است:آن كس كه از اطاعت رهبران آسماني سرباز زند و يا در مسائل خانوادگي و شخصي با همسر خود بدرفتار و نامهربان باشد و يا از تامين خواسته هاي مشروع او خودداري كند و يا والدين از او ناراضي باشند روزه او قبول نيست و شرايط اين ضيافت را به جاي نياورده است.

·        روزه اگر چه فوايد و منافع طبي از قبيل دفع و برطرف شدن مواد زايد بدن در اثر گرسنگي را دارد اما سحرخيزي و لطافت روح و استجابت دعا در ماه رمضان چيز ديگري است و محروم واقعي كسي است كه از اين همه خير و بركت محروم باشد.

 پيام ها:

1.     ارزش رمضان، به نزول قرآن است.ارزش انسان ها نيز مي توند به مقداري باشد كه قرآن در آن ها نفوذ كرده است(الذي انزل فيه القرآن)

1.     هدايت داراي مراحلي است:يك مرحله‌ي عمومي است(هدي للناس) و يك مرحله‌ي خاص است(و بينات من الهدي)

2.     وجوب روزه بعد از يقين به حلول ماه رمضان است(فمن شهد منكم الضهر فليصمه)

3.     قضاي روزه بر مريض و مسافر واجب است(فعده من ايام اخر)

4.     روزه‌ي قضا مشروط به زمان خاصي نيست(ايام اخر)

5.     احكام خداوند بر اساس آساني و مطابق طاقت انسان است(يريد بكم اليسر)

6.     عسر و حرج واجبات را از دوش انسان برمي دارد(لا يريد بكم العسر)

7.     روزه‌ي قضا بايد به تعداد روزهايي باشد كه عذر داشته است(لتكملوا العده)

8.     هدايت و توفيق انجام عبادات از طرف خداست .تكبير ،نشان بزرگداشت خدا و عدم توجه به خود و ديگران است(لتكبروا الله علي ما هديكم و لعلكم تشكرون)

به نام آن كه انسان را مسافر كاروان انتظار گردانيد

سلام اى گل نرگس، اى كه شيرين ترين انتظار، انتظار توست

و بهترين منتظر، منتظر توست

مى توانم در يك كلمه پر معنا بگويم:

گر عشقى هست و عاشقى

نام تو معشوق و من عاشق و شيفته توأم

در انتظارت مى مانم و از خداى بزرگ مى خواهم كه ظهورت را نزديك گرداند

ما محتاج يك نگاه گذراى شما هستيم.

نه اینكه «حاضر» نباشی.

«غیبت» به معنای «حاضرنبودن»، تهمت ناروائی است كه به تو زده اند و آنان كه بر این

پندارند، فرق میان «ظهور» و «حضور» را نمی دانند، آمدنت كه در انتظار آنیم به معنای

«ظهور» است، نه «حضور» و دلشدگانت كه هر صبح و شام تو را می خوانند، ظهورت را از

خدا می طلبند نه حضورت را.

 وقتی ظاهر می شوی، همه انگشت حیرت به دندان می گزند با تعجب می گویند كه تو را

پیش از این هم دیده اند. و راست می گویند، چرا كه تو در میان مائی، زیرا امام مائی.

جمعه كه از راه می‌رسد، صاحبدلان «دل»از دست می‌دهند و قرار از كف می‌نهند و قافله

دلهای بیقرار روی به قبله می‌كنند و آمدنت را به انتظار می‌نشینند...

و اینك ای قبله هر قافله

 و ای «شبروان را مشعله»

 درآستانه آدینه ای دیگر با دلدادگان دیگری از خیل منتظرانت سرود انتظار را زمزمه می كنیم.