-گرچه برخي زنان در توان بدني يا درآمد مالي برترند ولي در قانون و برنامه

بايد عموم را مراعات كرد نه افراد نادر را.

-وقتي راههاي مسالمت آميز سود نبخشيد ،معمولا به خشونت متوسل مي -

شوند:در تنبيهات بدني هم ،اسلام سفارش كرده كه نبايد به مرحله كبودي جسم

يا زخمي شدن بدن برسد به علاوه مرد متخلف هم گاهي توسط قاضي تنبيه بدني

مي شود .يا بايد دست از انجام وظيفه كشيد ،يا بايد در صورت تاثير نداشتن

موعظه و قهر ،خشونت به خرج داد .

پيام ها و نكته ها:

1-    در يك اجتماع دو نفري هم يكي بايد مسئول و سرپرست باشد،درخانه نيز

چنين است(الرجال قوامون علي النساء)

2-    تعقل و تدبير ،بر احساسات و عواطف حاكم است(الرجال قوامون علي

النساء)

3-    هر مردي بر هر زني مقدم نيست ،بلكه در جمع ،بعضي بر بعضي فضيلت

دارند(فضل الله بعضهم علي بعض)

4-    سرپرستي و مديريت ، بستگي به توان فكري و بدني و توليدي دارد و به

اين جهت ، مردان در امور اجتماعي و قضاوت و جنگ بر زنان مقدمند ،نه

تنها در امور خانواده (بما فضل الله ...و بما انفقوا)و به اين خاطر (قوامون

علي ازواجهم ) نگفته است.

5-    تواضع زن ضعف نيست ،ارزش است(فالصالحات قانتات )

6-    نشانه زنان شايسته ، رازداري و حفظ مال و آبرو و ناموس شوهر در

غياب اوست(فالصالحات قانتات حافظات للغيب)

7-    تربيت داراي مراحل است(موعظه، قهر ، تنبيه بدني)

8-    تا موعظه موثر باشد ، قهر و خشونت ممنونع و تا قهر و جدايي موقت

اثر كند تنبيه بدني ممونع است.

9-    برخورد خشن و تنبيه ، تنها براي انجام وظيفه است نه انتقام و كينه و

بهانه(فان اطعنكم فلا تبغوا عليهن )

10-برتري مردان نبايد سبب غرور شود چون خدا از همه برتر است(ان الله

كان عليا كبيرا)