دختر تنهای تنها دیگه تنها نیست

sepidehnaderi — Thu, 29 Oct 2009 15:10:31 GMT

اي پسر فاطمه، نور هدي

سبزترين باغ بهار خدا

با تو دل از غصه رها مي شود

پاکتر از آينه ها مي شود

اي گل گلزار خدا، يا رضا

آينه ي قبله نما يا رضا

sepidehnaderi — Sun, 06 Sep 2009 09:05:18 GMT

میان سجده سبزت

اگر بر خاطرت رد شد خیال من

دعایم کن

ما را بگذارید و بگذرید

sepidehnaderi — Thu, 28 May 2009 08:42:18 GMT

ما را به حال خود بگذارید و بگذرید

از خیل رفتگان بشمارید و بگذرید

اکنون که پا به روی دل ما گذاشتید

پس دست بر دلم مگذارید و بگذرید

تا داغ ما کویردلان تازه تر شود

چون ابری از سراب ببارید و بگذرید

پنهان در آستین شما برق خنجر است

دستی از آستین به درآرید و بگذرید

ما دل به دست هر چه که بادا سپرده ایم

ما را به دست دل بسپارید و بگذرید

با آبروی آب چه باک از غبار باد

نانپاره ای مگر به کف آرید و بگذرید

قیصر امین پور

غریب آشنا!!!

sepidehnaderi — Fri, 24 Apr 2009 06:45:18 GMT

زندگی
مرگ
عمر
زندگی جاودان و
عمر کوتاه و
مرگ در پیش
به چه می اندیشیم؟
به یه عمر اندیشه که فردا چه کنیم؟
چیست آن مرگ که کمین بنشسته؟
همچو پلکی است که بیدار کند آدم را
زشبستان خیال
رو به سوی فردا
که جهانی دگر است

خوش به حال روزگار

sepidehnaderi — Thu, 09 Apr 2009 14:55:18 GMT

بوی باران ، بوی سبزه ، بوی خاک

شاخه های شسته ، باران خورده ، پاک

آسمان آبی و ابر سپید ، برگهای سبز بید

عطر نرگس ، رقص باد ، نغمه شوق پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست

نرم نرمک میرسد اینک بهار

خوش به حال روزگار...

ویژگیهای استاد اخلاق(3)

sepidehnaderi — Sat, 27 Dec 2008 14:16:18 GMT

...

در آخر به شمارش عناوين برخى ديگر از ويژگيهاى استاد اخلاق بسنده مى‏كنيم

۶ - تدبير در بكارگيرى درست‏شيوه‏هاى ارشاد و دسته بندى شايسته مطالب

۷ - پرهيز از صراحت در هدايت و تاديب شاگرد

۸- اشتياق و كوشايى بر هدايت و خيرخواهى شاگرد

۹ - مدارا شفقت و مهربانى با شاگرد

۱۰- حفظ هيبت و وقار استادى

۱۱ - توجه به خداوند و خير خواهى از او در تاثير سخن

ویژگیهای استاد اخلاق(2)

sepidehnaderi — Sun, 21 Dec 2008 13:33:18 GMT

...

3 - بلاغت و سخنرانى

راهنماى اخلاق بايد از زبانى گويا و بيانى توانا برخوردار باشد بگونه‏اى كه در نهايت وضوح و روشنى موضوع بحث را بين‏داشته و در كار انتقال فكر خود شنونده را دچار ابهام و نيازمند به تاويل و توجه نگرداند آنچنان چيره زبان باشد كه توان تفهيم معنى گوناگون و پديد آوردن حالات متفاوت را داشته‏باشد انديشه‏گر بلند و زبان گر رسا بود هر گفته‏اى بلند و گرانسنگ مى‏شود با شيوايى و جمله‏هاى كوتاه و خوش آهنگ است كه مى‏توان دلها را صيد كرد و تشنگان را سيراب كرد. شكى نيست كه نيمى از رمز جاودانگى و موفقيت قرآن (پس از حقانيت محتوى) زيبايى فصاحت، بلاغت، سلاست، و روانى است قرآن كه كتاب انسان‏سازى است در مقوله هنر سرآمد دير نوشته‏است‏خود قرآن به اسلوب فصاحت و زيبايى خود در اداى مقصود مى‏نازد و بر آن زيبايى ديگران برا به ميدان تحدى مى خواند نام اين زيبايى و شيوايى را«بلاغ مبين‏» گذاشته است‏يعنى ابلاغ واضح، آشكار، مطلوب، ساده بى‏پيرايه بگونه‏اى كه شنونده در كمال سهولت و سادگى آن را درمى‏يابد و گرفتار سخن مغلق و پيچيده و در لفالفه اصطلاحات زياد نمى‏شود. رمز جاودانگى و تاثير گذارى سخنان اميرالمؤمنين‏«ع‏» نيز در همين شيوايى و زيبايى آن است چنانكه نهج‏البلاغه از استوارترين و دلپذيرترين نثر بشرى برخوردار است هنگامى كه 130 صفت را در 40 جمله خطبه متقين باشيوايى بيان مى‏دارد هر چه پيش مى‏رود التهاب شنونده را بيشتر مى‏كند بلاغت و سخنرانى از بايسته‏ترين ويژگيهاى استاد و راهنماى اخلاقى است استادى كه پردازنده روح شگفت انگيز آدمى و بيانگر شايسته‏ترين رهنمودهاى الهى است به انسان كه پيامش روشن و روح افزاست و بيانش نيز بايد رسا و شيوا باشد.

امام باقر «ع‏» مى‏فرمايد: «... و البيان عماد العلم‏».

استوانه دانش سخنورى است.

اگر دانش زبان توانى براى گفتار در اختيار نداشته باشد چونان نيروگاه برقى مى‏باشد كه از كانالهاى نور رسانى برخوردار نباشد.

4 - واقعيت گرايى و زمان شناسى

از ديگر ويژگيهاى استاد اخلاق واقعيت‏گرايى و زمان شناسى است‏يعنى بايد به نيكى حال شاگرد را بداند و شرايط اجتماعى، فرهنگى و سياسى را كه بر خلقيات وى مؤثر است بشناسد تا مطابق توانايى و نياز شاگرد سخن راست كند. آن كه زمان خود را به شايستگى نشناسد از حصار شبهه‏ها و عوامل گوناگون انحرافى راه به بيرن مى‏گشايد امام صادق‏«ع‏» مى‏فرمايد: ‍‍‍‍‍‍‍‍«العالم بزمانه لا تهجم عليه اللوابس‏».

آن كس كه به زمان خود آگاه باشد از هجوم شبهه‏ها در امان است.

استادى كه از واقعيات جامعه بيگانه بوده و از آنچه در اطرافش مى‏گذرد بيخبر باشد ناگريز مبحثهاى بيگانه و صرفا شخصى را مطرح خواهد كرد كه چندان راه‏گشا نخواهدبود و راه روشنى را در جلوى پاى شاگرد نخواهد گذاشت. بى‏شك بسيارى از درگيريهاى اجتماعى كشمكش‏هاى سياسى و تنشهاى فكرى كه بسيارى از مردم در تب خود مى‏سوزاند ريشه اخلاقى و عامل نفسانى دارد اگر استادى از آبشخور اين مفاسد ريشه‏ها آگاه نباشد به درستى پى به چگونگى آنها نبرده‏باشد چه بسا مبحث را كه براى تدريس برمى‏گزيند و يا جهتى كه به بحث مى‏دهد نه تنها گرهى را نگشايد بلكه باعث پيچيدگى فزونتر دشواريها نيز بگردد مانند تجويز نا آگاهانه دارويى است كه در فزونتر ساختن بيمارى اثر مى‏گذارد.

5 - پرهيز از القاء روحيه ياس

آموزشهاى اخلاقى از حساسيت و ظرافت ويژه‏اى برخوردار است مانند داروى حساس مى‏ماند كه اگر دقت كافى در تجويز آن بكار نرود نه تنها اثر مثبتى نخواهد داشت كه پيامدها ناگوارى را نيز در پى مى‏آورد. با پيچيدگى كه روحيات آدمى دارد شايسته است كه در توصيه مسائل اخلاقى توجه لازم اعمال شود و همه جوانب رعايت گردد. همانگونه كه بر مسائل باز دارنده مانند زهد، ساده زيستى، رياضت نفس، خواب و خوراك و ... تكيه مى‏شود بر موارد وادار كننده مانند مراعات با نفس، رعايت‏حد اعتدال، بهره‏مندى از مباحات شرعى و برآورده كردن نازهاى واقعى بدن نيز توجه شود. در باورهاى اخلاقى نيز همانگونه كه بر ناسپاسى و پليدى نفس اماره ناپايدارى و مكر دنيا و مسائل دنيايى وجود موانع و عوامل فراوان انحرافى بر سر راه خود سازى سخن مى‏رود بر تربيت پذيرى نفس، امكان كاميابى شايسته از زندگى و توانايى اراده انسان در بر طرف كردن موانع خود سازى نيز تبليغ شود. درس اخلاق نبايد روحيه‏هاى بى نشاط، مايوس، منفى باف و ناتوان بسازد بلكه با بكارگيرى شايسته شيوه ابلاغ انسانى پرتحرك اميدوار و كوشا تربيت كندروحيه افسرده و باور به ضعف و ناتوانى آدمى را در همه صحنه‏هاى عبادى اعتقادى و علمى ناكام مى‏گرداند و بر عكس داشتن روحى شاداب و اميدوار هر گونه دشوارى روحى و عملى را نابود مى‏كند.

ادامه دارد...

عیدتون مبارک

sepidehnaderi — Wed, 17 Dec 2008 03:15:18 GMT

((الیوم یئس الذین کفروا من دینکم فلاتخشوهم و اخشون الیوم اکملت لکم دینکم و اتممت علیکم نعمتی و رضیت لکم الاسلام دینا))

امروز کافران از دین شما مایوس شدند پس از آنان نترسید و از من بترسید. امروز دینتان را برای شما کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان (دین) برایتان پسندیدم

//سوره مائده-آیه۳//

اگر هر یک از چهار ویژگی : یاس کافران ،اکمال دین ،اتمام نعمت و رضایت حق در روزی اتفاق افتد کافی است که آن روز از ایام الله باشد تا چه رسد به روزی مثل غدیر که همه این ویژگیها را یکجا دارد.

به همین دلیل اهل کتاب گفته اند : اگر چنین روزی در کتاب ما بود ما آن روز را عید می گرفتیم

در روایات اهل بیت هم عید غدیر از بزرگترین اعیاد به شمار میرود.

روز ولایت و امامت بر شما مبارک باد

ویژگیهای استاد اخلاق

sepidehnaderi — Thu, 04 Dec 2008 07:31:18 GMT

مقصود از راهنما و استاد اخلاق صورت مادى و كالبد طبيعى كه در معرض فنا و دستخوش تغيير و تبديل است نمى‏باشد بلكه مراد مجسمه معانى و اوصاف حقيقى است.

در حقيقت استاد و مربى ادامه وجودى سيره حسنه سفراى الهى است كه براى ارتقاى جانها و عقول آدميان بمعارج قدسى ربوبى پا پيش نهاده‏است.

راهنما مظهر اسم «محى‏» خداوند است محيى كه جانهاى آماده را به آب حيات معرفت و نور تربيت زنده مى‏سازد.

راهبر وارسته اخلاق كسى است كه در زبان وسايط فيض الهى ارجمند و بزرگوار ناميده مى‏شود.

«قال ابوعبد اللّه «ع‏»:هر كه دانش را بياموزد و بدان عمل كند و به آهنگ خدايى بياموزاند در ملكوت آسمانها بزرگ و گرانقدر ناميده و خوانده مى‏شود كه آموخت براى خدا انجام داد براى خدا و آموزش داد براى خدا.

در اين نوشتار به شمارش برخى از ويژگيها و اوصاف راهنماى اخلاق مى‏پردازيم تا معيارهاى لازم را در اين راستا به چنگ آريم:

1 - استاد اخلاق بايد آيينه‏اى شفاف از اوصاف گرانقدر اخلاق باشد

نمونه‏اى در تقوى و معنويت كه هرگاه درس مى‏گويد گويا تفسير درون مى‏كند گنجينه روحش را بر الفاظ روان مى‏سازد.

مرحوم ميرزا على آقا قاضى مى‏گويد: «اهم آنچه در اين راه لازم است استاد خبير و بصير و از هوا بيرون آمده و به معرفت الهيه رسيده و انسان كامل است كه علاوه بر سير الى اللّه سه سفر ديگر را طى كرده و گردش و تماشاى او در عالم خلق بالحق بوده باشد».

مرحوم مطهرى در مورد استاد اخلاقش كه دگرگون كننده روحش بوده چنين مى‏نويسد: «استاد خودم عالم جليل القدر مرحوم حاج ميرزا على آقاى شيرازى اعلى الله مقامه كه از بزرگترين مردانى بود كه من در عمر خود ديده‏ام و به راستى نمونه‏اى از زهاد و عباد و اهل يقين و يادگارى از سلف صالح بود كه در تاريخ خوانده‏ايم...

ديدم بامردى از اهل تقوا و معنويت روبرو هستم كه بقول ما طلاب «ينبغى ان يشد اليه الرجال‏» از كسانى است كه شايسته است از راه‏هاى دور بار سفر ببنديم و فيض محضرش را دريابيم او خودش كه درس نهج البلاغه مى‏گفت‏يك نهج‏البلاغه مجسمم بود مواعظ در اعماق جانش فرو رفته‏بود براى من محسوس بود كه روح اين مرد با روح اميرالمؤمنين پيوند خورده و متصل شده است... منبر مى‏رفت و موعظه مى‏كرد و ذكر مصيبت مى‏فرمود كمتر كسى بود كه در پاى منبر اين مرد عالم مخلص متقى نشنيده و منقلب نشود خودش هنگام وعظ و ارشاد كه از خدا و آخرت ياد مى‏كرد در حال يك انقلاب روحى و معنوى بود و محبت‏خدا و پيامبرش خاندان پيامبر در حد اشباع او را بسوى خود مى‏كشيد با ذكر خدا دگرگون مى‏شد استاد اخلاق كردارش بايد بيش ار گفتار پند دهنده و آمرزنده باشد دين رفتار و حالاتش بيش از تدريس راهنما گردد.

پيغمبر«ص‏» فرمود: حواريون از عيسى پرسيدند با كه نشست و برخاست كنيم فرمود با كسى كه دينش شما را به ياد خدا اندازد گفتارش بر كردارتان افزايد و رفتار و عملش به آخرت ترغيبتان سازد».

2 - مهارت و تخصص

تربيت و رشد معنوى آدمى از دشوارترين و پيچيده‏ترين كارهاست از اين رو كسى كه رسالت استادى و آموزگارى انسان را بدوش مى‏گيرد بايد از مهارت و توانايى شايسته علمى برخوردار باشد تا بتواند به آسانى و شايستگى از عهده حل هر گونه مشكل اخلاقى و خود سازى برآيد.

همان گونه كه در فقه جوارحى تواناترين و داناترين دانشوران اين فن عهده دار رسالت فتوا مى‏شوند در احكام نفسى واخلاق نيز كه بسا دشوارتر از فقه جوارحى است بايد انسانى زبر دست و دانا به هر آنچه در تربيت انسان ضرورى مى‏نمايد اين رسالت را بر دوش كشد.

خاتم انبيا محمد مصطفى(ص) در توصيه به اين كه جانتان را به دست مدعى ناشى و فاقد ويژگيهاى بايسته استادى نسپاريد مى‏فرمايد: نزد هرگونه مدعى كه شما را از يقين به شك و از اخلاص به ريا و از فروتنى به گردن افرازى و نيك‏خواهى به دشمنى و از پارسايى به دنيا جويى مى‏خواند ننشينید به عالمى نزديك شويد كه شما را از گردنفرازى به فروتنى و از ريا به اخلاص و از شك به يقين و از دنيا جويى به پارسايى و از دشمنى به نيكخواهى دعوت كند كسى شايسته راه نمودن و موعظه كردن نيست مگر آن كه از صدق از اين آفتها در حراس باشد و عيبهاى سخن را باز شناسد و درست را از نادرست تميز دهد و از موجبات وسوسه‏ها و گرفتاريهاى نفس و هواى آن (و راه معالجه آنها) آگاه باشد.

ادامه دارد...

ضرورت استاد اخلاق(2)

sepidehnaderi — Wed, 26 Nov 2008 13:45:18 GMT

...

5 - گذشته از اينها آدمى همواره در گيرودار شناخت صواب از خطا و درست از نادرست است داناى توانا مى‏خواهد كه پاسخ دهد و فرقان شود از حالات و مراتب راهرو خبر گيرد و مبادى القائات گوناگون را بر وى بشناساند اگر صرف عقل با مدد مطالعه آثار مى‏توانست درست را از نادرست روشن سازد و گام به گام چراغ هدايت رونده شود نبايد در زندگى آدمى شاهد هزاران گونه ناگوارى باشيم.

6 - مقامات معنوى و مراتب خودسازى مانند فقه و شرع جوارحى نيست كه حد و مرز روشنى داشته‏باشد تا بتوان به نگارش آورد، دستور و قاعده عمل داد، به شمارش حالات ويژگيها و دانشها دستور العملهاى متفاوتى مى‏خواهد تواناى ره طى‏كرده مى‏طلبد تا همواره دستور متناسب دهد و راه بنماياند.

همتم بدرقه راه كن اى «طاير قدس‏»

كه دراز است ره مقصد و من «نوسفرم‏»

بنابراين هر چند آدمى داراى استعداد و ذكاوت باشد باز به استاد نياز دارد و كسى كه از كمال و بى‏نيازى خود لاف زند تا ابد در نقص خود باز مى‏ماند از من جهالت است كه بت بى‏نيازى ساخته مى‏گردد ناروئيده پر پرواز مى‏كند و به ره پر خوف و خطر بدون راهنما گام مى‏نهد.

امام سجاد(ع) مى‏فرمايد: «هلك من ليس له حكيم يرشده‏»

آن را كه فرزانه‏اى راهنما نباشد تباه مى‏گردد«لازم و ضرورى است كه اين عمل ميزان مدارا با نفس و اندازه نياز واقعى آن به لذتهاى حلال‏» با نظارت و مراقبت و دستورالعمل مردى كامل و راهبرى دانا و توانا كه دليل راه باشد انجام گيرد.

7 - هنگامى كه در تاريخ حوزه‏هاى علميه و سرگذشت مسلمانان مى‏نگريم هر جا كه خودسازى و تربيت نفس تحت كنترل و راهنمايى انسانى كامل و توانا انجام گرفته‏است‏ سلسله نورانى و فروزانى را در آسمان دانش و آدميت به جاى گذاشته است چنانكه در يكى دو قرن اخير راهنمايان و رشد يافتگانى را مى‏يابيم كه با مراقبت و تدبير فرزانگان زمان را با معيار صد در صد شرعى پديد آوردند.

همانگونه كه مرحوم حاج ملا هادى سبزوارى و سيد صدرالدين كاشف به تربيت‏سيد على شوشترى مى‏پردازند و ايشان به تربيت آخوند ملا حسينعلى همدانى و شيخ انصارى مى‏پردازد و آخوند بزرگانى مانند ميرزا جواد آقاى تبريزى، ملكى تبريزى، شيخ محمد بهارى، سيد احمد كربلايى، شيخ على قمى، سيد محمد سعيد حبوبى، سيد عبدالحسين موسوى لارى، ميرزا على آقاى قاضى و .... را شكوفا مى‏سازد مرحوم ميرزا جواد ملكى و شاه‏آبادى لقمان حكيم زمان، «امام خمينى‏» را راهنما مى‏شوند مرحوم قاضى علامه طباطبائى را هدايت مى‏كند و دهها نمونه ديگر ... اما آنجا كه افرادى خود سرانه و با طبل استقلال به تربيت نفس و پرواز ملكوتى پرداخته‏اند صدها مورد ابهام و پرسش را باعث‏شده‏اند.

آرى آن كه از راهبرى بهره ‏نگيرد و از پرتو تعليمات دانشورى برخوردار نشود مانند درختى مى‏ماند خودروى و بى بار درختى كه بار مى‏آورد ولى ميوه نمى‏دهد مانند درختان جنگل كه اگر بارى هم‏ داشته باشند طعم ميوه درخت تربيت‏شده و باغ را ندارند.

حضرت على(ع) براى كسى كه در پى راهنما باشد دعا مى‏كند و نجات و رهايى او را در چنگ زدن به دامن استاد و هدايت كننده مى‏داند: «رحم اللّه امراءً سمع حكما فوعى الى رشاد فدنا و اخذ بحجزة هاد فنجا...»

آمرزش خداى كسى را باد كه سخنى خردمندانه بشنود و به كار بندد و به راه راست‏ خوانده‏شود و نزديك آيد و بپذيرد و دست به دامان رهنمايى زند و رستگار گردد.

ابن ميثم بحرانى(ره) در شرح جمله «و اخذ بحجزة هاد فنجا» گفته است: «يعنى در پيمودن راهى كه بسوى خدا مى‏رود بايد به استادى ارشادگر و دانا اقتدا كرد تا رستگارى به چنگ آيد... و از سخن مولى وجوب و ضرورت استاد براى سير و سلوك فهميده مى‏شود».

8 - بى شك استاد اخلاق از راه تعليم و تربيت رهرو را آماده حركت مى كند در پرتو چراغ تعليم او را تا آستانه شناخت‏خويشتن خويش رهنمون مى‏سازد بر كناره اين اقيانوس بيكران و شگفت انسانى خيره‏اش مى‏سازد و در راه يابى آن نيز ياريش مى‏رساند.

گاهى با يك سخن يا كردار در جان رونده احساس پديد مى‏آورد كه باعث انفجار روحى او مى‏گردد آمادگى شايانى براى پذيرش و دريافت ‏حقايق بوجود مى‏آورد كه با سالها كوشش و صرف وقت بطور عادى ايجاد نمى‏گردد.

از اين روست كه حضرت امام(ره) همواره و از ديرباز توصيه مى‏كند كه: «استاد اخلاق براى خود معين كنيد جلسه وعظ و خطابه و پند و نصيحت تشكيل دهيد خودرو نمى‏توان مهذب شد. اگر حوزه‏ها همين‏طور از داشتن مربى و جلسات پند و اندرز خالى باشد محكوم به فنا خواهد بود چطور شد علم فقه و اصول مدرسى نياز دارد درس و بحث مى‏خواهد براى هر علم و صنعتى در دنيا استاد لازم است ليكن علوم معنوى به تعليم و تعلم نيازى ندارد و خودرو و بدون معلم حاصل مى‏گردد كرارا شنيده‏ام سيد جليلى(سيد على شوشترى) معلم اخلاق شيخ انصارى بوده‏است...»

ما به پيروى و آموختن از راهنمايان دانا و توانا نيازمنديم نمى‏توانيم مانند گياه خودرو در برابر رويدادها تسليم گشته و تنها به اين كه احساس داريم حركت مى‏كنيم و چند تن مانند خود موجود بى‏هدف و بيهوده را به اين خاكدان رها كرده‏اند قانع شويم و سپس راه زير خاك را درپيش گيريم بايد از مردان خدا پيروى كرد و گوش به پندشان سپرد اگر آدمى مى‏توانست‏خود راه حقايق را بپيمايد خداوند براى ارشاد او انبيا را نمى‏فرستاد.

هوشياران به افراد پيش رو مى‏نگرند و با اشتياق بخاطر كمالى كه سرتاسر وجودشان را فراگرفته‏است به آهنگ گفتارشان گوش مى‏سپارند باورها و دريافتها و ساختار درونى خود را بر پاكان و توانايان راه طى كرده عرضه مى‏كنند و در پرتو نور ايشان تاريكيهاى درونى خود را مى‏زدايند.

حضرت عبد العظيم حسنى مى‏گويد: «خدمت على بن موسى الرضا«ع‏» رسيده و عرض كردم تصميم دارم باورها و دريافتهاى خود رابر شما عرضه كنم اگر پسنديده شد بر آن استوار بمانم تا خداوند را ديدار كنم پس از بيان عقايد و دريافتهاى خود حضرت فرمود: «يا اباالقاسم هذا واللّه دين اللّه الذى ارتضاه لعباده فاثبت عليه ثبتك اللّه بالقول الثابت فى الحياة الدنيا و فى الاخرة‏»

يا ابوالقاسم بخدا قسم اين دريافت تو آيين خداست آيينى كه براى بندگانش پسنديده است پس بر آن استوار باش كه خداوند تو را بر سخن استوار در دنيا وآخرت پايدار بدارد.

هنگامى كه عقايد و باورهاى ذهنى كه دريافت آنها وظيفه شخصى هر مكلف است با همراهى و مشورت استاد انجام مى‏گيرد چگونه مسائل اخلاقى و تربيتى با همگامى خضر راهى انجام نگيرد.

راستى چقدر تفاوت است ميان كسانى كه منكر ضرورت راهنما بوده و يا درباره آن حتى نمى‏انديشند با كسانى كه اضافه بر ضرورى دانستن آن عاشقانه و با اصرار در پى استادى كامل ديار به ديار به جستجو مى‏پردازند چنان در پى كوكب هدايتند كه گويا هستى و معناى زندگى را در خدمت ايشان مى‏يابند اينان احساس ديگر دارند و گداخته سوز ويژه خود هستند هر سو را با وحشت مى‏نگرند و براى رهايى از آن مدد مى‏جويند.

امام باقر«ع‏» به ابى‏حمزه مى‏فرمايد: «يا ابا حمزة يخرج احدكم فراسخ فيطلب لنفسه دليلاً و انت بطرق السماء اجهل منك بطرق الارض فاطلب لنفسك دليلاً».

اى اباحمزه يكى از شماها چند فرسخى مى‏پيمايد كه براى خود راهنمايى جويد تو كه به راههاى آسمانى نا آگاه‏ترى تا به راههاى زمين پس براى خود راهنمايى جستجوكن.

هنگامى كه راههاى محسوس و محدود زمين نياز به راهنما داشته باشد و بايد در پى آن به جستجو رفت چگونه راههاى ملكوتى و معنوى كه ناپيدا و دقيق است نياز به راهنما نداشته‏باشد و نبايد در پى راهنماى آنها به جستجو پرداخت؟!

عارف بلند پايه حاج ميرزا على آقاى قاضى استاد اخلاق علامه طباطبايى مى‏گويد: «كسى كه طالب راه سلوك طريق خدا باشد اگر براى پيدا كردن استاد اين راه نصف عمر خود را در جستجو و تفحص بگذارد تا پيدا كند ارزش دارد و كسى كه به استاد رسيد نصف راه را طى كرده‏است‏».